Առասպե՞լ, թե փա՞ստ:

1. Իմ մայրենի լեզուն ինձ ամբողջովին բավական է:

Առասպել   Փաստ
Բաց թողնել

2. Ես երկլեզու/բազմալեզու չեմ, ես կարող եմ խոսել միայն մայրենիով:

Առասպել   Փաստ
Բաց թողնել

3. Աշխարհի մարդկանց մեծամասնությունը խոսում է մեկից ավելի լեզուներով:

Առասպել   Փաստ
Բաց թողնել

4. Երեխաները կարիք ունեն սովորեն միայն անգլերեն:

Առասպել   Փաստ

5. Երեխաները շփոթվում են, եթե միաժամանակ սովորում են մեկից ավելի լեզուներ:

Առասպել   Փաստ

6. Ես չեմ կարող օգնել երեխային սովորել լեզու, քանի որ ես ինքս լավ չեմ տիրապետում այդ լեզվին:

Առասպել   Փաստ
Բաց թողնել

7. Եթե սովորողները չգիտեն ուսումնառության լեզուն, նրանք դա լավագույնս կսովորեն, եթե օգտագործեն միայն այդ լեզուն հաղորդակցական նպատակներով:

Առասպել   Փաստ
Բաց թողնել

8. Մայրենի լեզվի (լեզուների) շարունակական օգտագործումը կխանգարի երեխաների ուսումնառության լեզուների սովորելուն:

Առասպել   Փաստ
Բաց թողնել

9. Իմ գործը X –ին օտար լեզու սովորեցնելն է, այլ ոչ թե առնչություն ունենալը դասարանի այլ լեզուների հետ:

Առասպել   Փաստ